به خانه بر می گردیم

چند ماهی رخت اقامت در فیس بوک انداخته بودیم و این جا را خاک گرفته بود. فیس بوک با این که بسیار هیجان انگیز است، جای حرف هایی از گونه ی دیگر است و چند جمله ای که اجازه ی نوشتن داری، فرصت هیچ استدلال درستی را به تو نمی دهد. نتیجه ی چند ماه فیس بوک بازی ام این بود که فهمیدم این خانه قشنگ است ولی خانه ی من نیست. خانه ی من همین جاست. فیس بوکم را نگه می دارم برای پرسیدن حال دوستان و به اشتراک گذاشتن خبرهای خواندنی و برای نوشتن حرف هایی از جنس دیگر به همین خانه ی خودم باز می گردم. نام روزگار نو را هم از آن بالا برداشتم چون روزگارمان با این که چند ماهیست که باز نو شده، نو شدنش مایه ی شرمساریست. به جایش بهترین نامی که دوست دارم را می گذارم: سین هشتم سفره ی هفت سینمان ۰