پیغام هایی که برای کارهای علمی رد و بدل می شوند، ادبیات مخصوص خودشان را دارند. بیشتر ما این ادبیات را به زبان انگلیسی می آموزیم چون نخستین برهمنکش های جدی علمی مان را به این زبان انجام داده ایم و سال ها همه ی مکاتباتمان به این زبان بوده. به خاطر همین مثلا وقتی من می خواهم یک یادداشت کاری برای کسی به زبان فارسی بنویسم، می بینم که کار بسیار دشواری است. نوشته ها یا خیلی رسمی از آب در می آیند که لحنشان خشک و غیر دوستانه است یا خیلی روزمره و سبک. ادبیات نوشته های دوستانی که همیشه در ایران مانده اند هم با استانداردی که نوشته هایی از این دست باید داشته باشد فاصله ی زیادی دارد و کمک زیادی به حل مشکل نمی کند. برای همین به طور جدی نیاز دارم که شروع به نوشتن چنین یادداشت هایی به زبان فارسی بکنم تا ادبیات مورد نیازش را بسازم. فقط یک همکار فارسی زبان که از میل زدن به فارسی لذت ببرد کم دارم!
